श्री कृष्णाची आरती

ओंवाळूं आरती मदनगोपाळा ।
श्यमसुंदर गळां वैजयंतीमाळा ॥ध्रु०॥

चरणकमल ज्याचे अति सुकुमअ ।
ध्वजवज्रांकुश चरणीं ब्रीदाचा तोडर ॥ ओंवाळूं० ॥१॥

नाभिकमळीं ज्याचे ब्रह्मयाचें स्थन ।
हृदयीं पदक शोभे श्रीवत्सलांछन ॥ ओंवाळूं० ॥२॥

मुखकमला पाहतां सूर्याच्या कोटी ।
वेधलें मानस हारपली द्रुष्टी । ओंवाळू० ॥३॥

जडित मुगुट ज्याचा दैदीप्यमान ।
तेणें तेजें कोंदलें अवघें त्रिभुवन ॥ ओंवाळूं० ॥४॥

एका जनार्दनीं देखियेलें रूप ।
रूप पाहों जातां झालें अवघें तद्रूप ॥ ओंवाळूं आरती० ॥५॥